Jak przygotować się do wizyty w gabinecie weterynaryjnym?Ukryj treść porady
- Nie karm swojego zwierzaka przed wizytą. Przy nadmiernym stresie nie będzie wymiotował; niektóre leki należy podawać na czczo. Zwierzę przegłodzone łatwiej jest zbadać.
- Koty, fretki, szczury, chomiki itp. zabierajmy na wizytę w kontenerze. Łatwiej je wtedy przewieźć, łatwiej też przetrzymać przy dłuższej kolejce w poczekalni. Proszę spróbować złapać wystraszonego kota w obcym miejscu...
- Zawsze należy zabrać książeczkę zdrowia zwierzęcia. Są tam wszystkie informacje dotyczące przebytych szczepień, odrobaczania, chorób. Poproś o wpisanie aktualnej wizyty do książeczki.
- Przed wyjściem z domu spisz swoje pytania i wątpliwości - w stresie często zapominamy o istotnych dla nas problemach.
- Jeżeli Twoje zwierzę potrafi być agresywne zabierz kaganiec. Psy MUSZĄ być na smyczy.
- Szczeniaka, który nie przeszedł jeszcze serii szczepień ochronnych trzymaj w poczekalni na rękach. Nigdy nie wiemy, na co chorowały zwierzęta, które były przed nami w gabinecie.
- Pamiętaj, że usługi weterynaryjne są w pełni odpłatne przez właściciela zwierzęcia.
Jak przygotować zwierzę przed zabiegiem w narkozie?Ukryj treść porady
- Stosowane dzisiaj w anestezjologii preparaty są bezpieczne dla pacjenta jednak zawsze istnieje ryzyko nieprzewidywalnej reakcji organizmu. Aby je zminimalizować przede wszystkim zastosujmy głodówkę przez ostatnie 24 godziny przed zabiegiem zapewniając pełen dostęp do świeżej wody. Pełen przewód pokarmowy obciąża układ krążenia, poza tym preparaty narkotyczne często wywołują odruchy wymiotne. Zachłyśnięcie wymiotowaną treścią żołądka może doprowadzić do ciężkich komplikacji.
- W ostatnim dniu przed zabiegiem należy unikać intensywnego wysiłku fizycznego.
- Zwierzęta przebywające na wybiegu lub wolnożyjące koty należy zamknąć na 12 godzin w jakimś pomieszczeniu i poddać głodówce.
Jak opiekować się zwierzęciem po zabiegu w narkozie?Ukryj treść porady
- Narkoza doprowadza do hipotermii organizmu dlatego po zabiegu należy zapewnić zwierzęciu ciepłe, ciche i zacienione legowisko oraz okryć je kocem. Legowisko powinno znajdować się jak najniżej aby po odzyskaniu świadomości nie doszło do upadku z wysokości np. kanapy (najpierw wraca świadomość a dopiero później sprawność ruchowa).
- Po wybudzeniu się zapewnijmy świeżą wodę a dopiero po co najmniej 12 godzinach półpłynny posiłek. Suchej karmy nie podawajmy przez minimum 24 godz.
- Jeżeli zwierzę ma tendencje do drapania lub gryzienia opatrunku należy założyć kołnierz ochronny lub inne uzgodnione z lekarzem zabezpieczenie rany pooperacyjnej.
- Ze względu na możliwość urazu rany należy ograniczyć ruch zwierzęcia i nie pozwalać na gwałtowne ruchy wyprowadzając je na spacer wyłącznie na smyczy.
Przekraczanie granicy.Ukryj treść porady
- Przekraczając polską granicę psy, koty i fretki muszą być zaopatrzone w paszport. Paszporty wystawiane są przez upoważnionych do tego lekarzy weterynarii. Lista tych lekarzy znajduje się na stronie internetowej Okręgowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej (właściwej dla danego województwa).
- Aby otrzymać paszport trzeba spełnić minimum dwa warunki:
- zwierzę musi być oznakowane za pomocą mikroczipu lub tatuażu,
- musi posiadać aktualne świadectwo szczepienia przeciw wściekliźnie.
- Szczepienie uzyskuje ważność po upływie 21 dni od jego dokonania w przypadku pierwszego szczepienia wykonanego u zwierzęcia w wieku powyżej 3 miesięcy (decyzja Komisji Europejskiej nr 2005/91/WE z dnia 02.02.2005r.). W przypadku kolejnych szczepień przeprowadzanych regularnie w odstępach rocznych szczepienie uzyskuje ważność w dniu podania dawki przypominającej szczepionki. Jeżeli wystąpi ponad roczna przerwa w szczepieniach kolejne szczepienie traktowane jest jak pierwsze i nabywa ważności po 21 dniach.
- Identyfikacja zwierzęcia za pomocą mikroczipu lub tatuażu ZAWSZE musi poprzedzać szczepienie przeciw wściekliźnie (tzn. najpierw czipujemy zwierzę a następnie szczepimy przeciwko wściekliźnie).
- Wyjeżdżając do Wielkiej Brytanii, Irlandii, Szwecji, Norwegii, Szwajcarii i na Maltę trzeba dodatkowo przeprowadzić badanie serologiczne krwi w celu określenia poziomu przeciwciał neutralizujących wirus wścieklizny.
- W przypadku państw takich, jak: Finlandia, Szwecja i Norwegia istnieje również obowiązek poddania zwierzęcia leczeniu w kierunku echinokokozy.
- Wydanie paszportu jest czynnością administracyjną i podlega opłacie w wysokości 51 PLN.
Choroby zwierząt domowych.Ukryj treść porady
- Choroby psów:
- wścieklizna jest chorobą zwalczaną z urzędu - tzn. istnieją administracyjne rygory dotyczące szczepień jak i postępowania ze zwierzętami podejrzanymi o zakażenie. Obowiązkowemu szczepieniu podlegają psy w wieku powyżej 3-go miesiąca życia. Szczepimy psa jednorazowo powtarzając zabieg w odstępach rocznych. Nie ma ustalonego terminu akcji szczepienia - decyduje o tym wiek psa oraz data poprzedniego szczepienia, a szczepienie odbywa się w zakładach leczniczych dla zwierząt przez cały rok. Zaświadczenia o przeprowadzeniu tego szczepienia mogą od właścicieli żądać przedstawiciele organów porządkowych (policja, straż miejska, konduktorzy w pociągu, bileterzy w środkach komunikacji miejskiej) oraz lekarze weterynarii. Pamiętajmy, że wścieklizna jest chorobą przenoszona na ludzi i dla nas śmiertelną(!);
- parwowiroza jest wirusową chorobą psów dotykającą psy w każdym wieku choć najgroźniejsza jest dla szczeniąt, u których często ma przebieg nadostry i kończy się śmiercią zwierzęcia. U bardzo młodych szczeniąt może przybrać formę sercową ze śmiertelnością dochodzącą do 100 %; u psów powyżej 2 miesięcy częściej występuje forma jelitowa. Stąd ważne jest utrzymanie wysokiej odporności u suk - matek ponieważ to warunkuje wysoką odporność karmionego siarą potomstwa. Z powodu szybko następującego zaniku przeciwciał siarowych powinniśmy zaszczepić szczeniaka przeciwko parwowirozie najpóźniej w 6 - 8 tygodniu życia;
- nosówka - chyba najbardziej znana nazwa wśród psich chorób. Wywołuje ją wirus atakujący układ oddechowy, pokarmowy, nerwowy lub wydalniczy. Wywołuje wysoką śmiertelność wśród zakażonych psów;
- choroba Rubartha wywoływana jest przez adenowirusy typu 1, które mogą doprowadzić do śmierci psa nawet w ciągu jednego dnia. Powodują wysoka gorączkę, wymioty, biegunkę i żółtaczkę;
- parainfluenza, kaszel kenelowy i adenowirusowe zapalenie płuc są chorobami dotyczącymi górnych i dolnych dróg oddechowych często przeplatającymi się ze sobą, o podobnych objawach (kaszel, wycieki surowiczo-ropne z nozdrzy i spojówek, apatia, stany podgorączkowe). Przy dołączeniu się zakażenia bakteryjnego dochodzi do ciężkich zapaleń płuc;
- koronawiroza dotyczy najczęściej młodych psów i charakteryzuje się wodnistą biegunką o charakterystycznym nieprzyjemnym zapachu. Może doprowadzić ona do odwodnienia psa i związanych z tym komplikacji. W połączeniu z zakażeniem wirusem parwo może doprowadzić do śmierci psa;
- leptospiroza jest jedyną z powyżej opisanych chorób wywoływana przez bakterie. Leptospiry atakują narządy miąższowe psa - nerki, wątrobę uszkadzając je i prowadząc do ich niewydolności. Często zakażenia przekazywane są przez dziko żyjące gryzonie.
- Choroby kotów:
- panleukopenia,
- katar kotów,
- kaliciwiroza,
- chlamydioza,
- białaczka kotów;
- są to choroby wirusowe (z wyjątkiem chlamydiozy wywoływanej przez bakterie), z reguły wysoce zaraźliwe i szybko rozprzestrzeniające się. Wyjątkiem jest białaczka kotów charakteryzująca się powolnym przebiegiem ale kończąca się nieuchronną śmiercią zwierzęcia;
- spośród powyższych zarazków tylko Chlamydophile są chorobotwórcze dla człowieka i mogą wywoływać stany zapalne oczu, spojówek ale również doprowadzać do poronień;
- koty nie podlegają obowiązkowi szczepienia przeciwko wściekliźnie. Jednak dbając o własne bezpieczeństwo namawiam do szczepień zwłaszcza kotów wychodzących na spacery.
Odrobaczanie.Ukryj treść porady
- Psy:
- pasożyty wewnętrzne psów (endopasożyty) zasiedlają ich jelita. Spośród wielu gatunków do najważniejszych zaliczamy tasiemce, glisty, tęgoryjce i włosogłówki. Bytując w świtle jelit powodują zatrucie organizmu przez swoje produkty przemiany materii, "objadają" swych żywicieli, żywią się krwią a w ekstremalnych przypadkach powodują zaczopowanie światła jelit. Do swego rozwoju potrzebują żywicieli pośrednich co powoduje również zarażenia ludzi. Najczęściej występującymi chorobami ludzi są tasiemczyca (wywoływana przez Dipylidium caninum oraz toksokaroza wywoływana przez glisty Toxocara canis. Należą one do tzw. chorób brudnych rąk, stąd należy zwracać uwagę na higienę w kontaktach z psami,
- szczenięta najczęściej zarażane są tzw. larwami drzemiącymi przenikającymi przez łożysko lub gruczoł mlekowy matki. Stąd obecność robaków jest stwierdzana już u dwutygodniowych szczeniąt. Psy zarażają się połykając inwazyjne jaja pasożytów w czasie spacerów na trawnikach, podczas wzajemnego obwąchiwania czy kopania w ziemi (jaja glisty psiej mogą przetrwać w środowisku zewnętrznym nawet kilka lat). Larwy tęgoryjców potrafią aktywnie wnikać do organizmu psa przez łapy. Niektóre tasiemce przenoszone są przez pchły.
- Koty:
- pasożyty wewnętrzne kotów (endopasożyty) zasiedlają ich jelita. Należą do nich zarówno tasiemce jak i robaki obłe. Wszystkie wywołują bardzo nieprzyjemne objawy u zarażonych kotów: apatię, wymioty, biegunkę, doprowadzają do wyniszczenia organizmu. Do zarażenia dochodzi najczęściej wskutek zjedzenia jaj lub larw ze skażonej gleby, przez zjedzenie zarażonych drobnych gryzoni. Do przenoszenia tasiemczyc przyczyniają się pchły.
© Janusz Grabiec - profesjonalne usługi weterynaryjne. Lekarz weterynarii oraz specjalista chorób drobiu.
73-110 Stargard Szczecinski, Broniewskiego 1.
73-110 Stargard Szczecinski, Broniewskiego 1.